خشکی واژن یک امر طبیعی در بانوان است، که با کاهش سطح استروژن در بانوان پدید می‌آید.

برای درمان خشکی واژن روش های مختلقی استفاده می‌شود.

این روش ها مانند قرص ها، استفاده از مرطوب کننده ها لوبریکانت ها، و درمان خانگی وجود دارد.

این نوع درمان با توجه به شرایط فرد متفاوت است.

دلایل خشکی واژن

خشکی واژن یکی از مشکلات شایع بانوان است و زمانی ایجاد می‌شود که رطوبت طبیعی واژن کاهش یابد.

این مشکل می‌تواند باعث درد، التهاب و عفونت شود.

مهم‌ترین دلایل خشکی واژن شامل موارد زیر است:

• دوران زایمان و شیردهی به دلیل نوسانات هورمونی
• استرس‌های مداوم که باعث اختلال در تولید مخاط واژن می‌شود
• کاهش استروژن در نتیجه‌ی یائسگی، جراحی رحم، برداشتن تخمدان یا درمان‌هایی مثل شیمی‌درمانی و پرتودرمانی
• ورزش‌های شدید و برخی مراقبت‌های پزشکی
• مصرف برخی داروها مانند آنتی‌هیستامین‌ها، دیفن‌هیدرامین و داروهای ضدافسردگی که میل جنسی را کاهش داده و خشکی ایجاد می‌کنند
• عادات نادرست مثل استعمال سیگار، دخانیات و استفاده مکرر از دوش واژینال یا محصولات بهداشتی تحریک‌کننده

خشکی واژن در دوران یائسگی بسیار شایع است و معمولاً به دلیل افت شدید استروژن رخ می‌دهد.

با قطع برخی داروها، سطح استروژن دوباره به حالت طبیعی برمی‌گردد.

استفاده از روش‌های مناسب درمانی و مراقبتی می‌تواند علائم را کاهش دهد.

علائم خشکی واژن چیست؟

بسیاری از کسانی که خشکی واژن را در حد خفیف تجربه می کنند معمولاً علائم خاصی را مشاهده نمی کنند، اما به صورت کلی و باتوجه به سرایط عبارت اند از:

• احساس درد یا ناراحتی واژن
• احساس سوزش و خارش های شدید واژن
• ایجاد زخم هایی در ناحیه مهبل
• احساس خشکی و سخت شدن رابطه جنسی
• ایجاد عفونت واژن پس از خشکی واژن طولانی مدت

تمامی موارد گفته شده از علائم شایع خشکی واژن به شمار می آیند این علائم با توجه به شدت آسیب برای هر فرد متغیر خواهد بود و اگر خشکی شدت پیدا کند و برای درمان آن اقدام نکنید تمامی این علائم با حالات شدیدتری رخ داده و سلامت بانوان را به خطر می اندازد.

تشخیص خشکی واژن

همه بانوان موظفند که نسبت به سلامت بدن هوشیار باشند و اگر علائمی مثل سوزش یا خارش در ناحیه تناسلی اتفاق می افتد حتماً برای بررسی علت آن به پزشک مراجعه کنند.

علائمی مثل درد هنگام مقاربت و خشکی ناحیه تناسلی همگی مواردی است که باید نسبت به آن آگاه باشید و به متخصصین زنان و زایمان مراجعه کنید.

پزشکان در اقدامات اولیه با معاینه و بررسی دیواره واژن می توانند وجود خشکی در این محدوده را تشخیص دهند، البته پزشکان می توانند با معاینه تشخیص دهند که خشک واژن به چه علت رخ داده و شدت آن تا چه حد است.

انواع روش های درمان خشکی واژن

درمان خشکی واژن به روش های بسیاری انجام می‌شود این روش ها عبارت اند از:

درمان دارویی خشکی واژن

در موارد زیادی متخصصان با مصرف داروهای هورمونی حاوی استروژن می توانند خشکی واژن را درمان کنند اما فراموش نکنید که اگر بانوان به عفونت یا دیگر آسیب ها مبتلا باشند شرایط کمی متفاوت خواهد بود.

با توجه به شرایط، سه مدل دارو استفاده می‌شود که این دارو ها عبارت اند از:

قرص های مخصوص

• قرص اسپمیفن (Osphena): این دارو یک ماژولار انتخابی استروژن است که به صورت خوراکیاستفاده می‌شود و مانند استروژن در بدن عمل میکند و باعث کمتر شدن دردی که خشکی واژن به وجود آورده می‌شود .
• استروژن کم‌دوز: این دارو باععث جایگزینی استروژن در بدن می‌شود، به همین دلیل باعث کمتر شدن درد و بهتر

• قرص لاکتوفم: برای درمان عفونت واژن استفاده می‌شود، ولی بانوانی که به دلیل یائسگی دچار خشکی می‌شوند می‌توانند از این قرص استفاده کنند.

برای استفاده از هرگونه از این قرص ها حتما از پزشک خود مشورت بگیرید.

شیاف های مخصوص

• دی‌هیدرو اپی آندروسترون:  این دارو همانند استروژن در بدن عمل می‌کند که به صورت شیاف داخل واژن گذاشته می‌شود تا درد هنگام رابطه جنسی و افراد یائسه را کاهش دهد.
• استروژن کم‌دوز: استروژن به صورت شیاف نیز استفاده می‌شود.

پماد های مخصوص

استفاده از پماد مخصوص خشکی واژن می‌تواند به بهبود خشکی واژن در افراد یائسه کمک کند.

درمان خانگی خشکی واژن

استفاده از لباس‌های زیر نخی و مدل‌های آزاد کمک می‌کند ناحیه‌ی واژن تهویه‌ی بهتری داشته باشد، در چنین شرایطی هوا راحت‌تر جریان پیدا می‌کند و احتمال رشد باکتری‌ها کاهش می‌یابد.

مکمل‌هایی مانند ویتامین E، ویتامین A و امگا ۳ نیز در این زمینه مطرح هستند.

در کنار این موارد، ایجاد تغییراتی در الگوی تغذیه مانند نوشیدن آب کافی و مصرف سویا می‌تواند اثرگذار باشد.

داشتن رابطه‌ی جنسی منظم با همسر هم به دلیل افزایش جریان خون در هنگام مقاربت، ترشحات واژینال را بیشتر کرده و در نتیجه از خشکی این ناحیه می‌کاهد.

خوردن مواد غذایی حاوی فیتواستروژن، موادی که عملکردی مشابه استروژن دارند، مثل سویا، مغزها، آجیل‌ها، دانه‌ها، پنیر و انواع لوبیا می‌تواند مفید باشد.

به‌کارگیری روان‌کننده‌ها هنگام نزدیکی نیز برای کاهش درد ناشی از خشکی گزینه‌ی مناسبی محسوب می‌شود، چون این محصولات به ناحیه واژن رطوبت می‌دهند و احساس ناراحتی را کمتر می‌کنند.

در کنار این موارد، عشق‌بازی پیش از شروع رابطه اهمیت دارد، شروع آرام رابطه‌ی جنسی باعث می‌شود غدد بارتولین زمان کافی برای روان‌کردن واژن داشته باشند.

تمرینات تقویتی لگن مانند کگل نیز می‌تواند عضلات ضعیف این ناحیه را تقویت کند و با بهبود جریان خون، اثر مثبتی بر خشکی واژن بگذارد.

درمان خشکی واژن با استفاده از rf

یکی از روش های موثر برای درمان خشکی واژن استفاده از روش rf است، انجام این روش نه تنها برای درمان خشک واژن مناسب است بلکه برای زیبایی و جوانسازی ناحیه تناسلی نیز کاربرد دارد.

روش rf برای بهبود عفونت های مکرر و رفع واژینیسموس هم مورد تایید دکتر نرجس شعاع حسنی می‌باشد.

لیزر درمانی خشکی واژن

لیزر درمانی خشکی واژن یک روش غیر جراحی برای خشکی واژن است.

این روش با استفاده از لیزر کمک می کند تا باقت های ناحیه واژن تحریک شود تا رطوبت و الاستیسیته آن افزایش پیدا کند.

عوارض جانبی آن را می توان به عوارض زیر در نظر گرفت:

• عفونت واژن
• داشتن درد
• هزینه بالا

درمان خشکی واژن در یائسگی

خشکی واژن به دلیل کمتر شدن سطح استروژن رخ می‌دهد، همین دلیل باعث کم شدن رطوبت واژن می‌شود.

یکی از درمان‌های تاثیرگذار در این دوران، استفاده از استروژن موضعی است.

این درمان‌ها عبارتند از:

• حلقه‌ی Estring، حلقه‌ای نرم و قابل‌انعطاف است که داخل واژن قرار می‌گیرد، این وسیله مقدار کمی استروژن را به طور پیوسته آزاد می‌کند و ماده‌ی فعال مستقیماً به بافت‌ها می‌رسد. این حلقه معمولاً هر سه هفته یک‌بار باید تعویض شود.
• استفاده از پمادهای مخصوص درمان خشکی واژن و همچنین کرم‌های واژینال Estrace و Premarin نیز رایج است، هنگام قرار دادن این کرم‌های استروژنی در واژن بهتر است از روان‌کننده کمک بگیرید. به‌کارگیری کرم‌های استروژن یک روش درمانی مؤثر و قابل‌تحمل برای کاهش آتروفی و خشکی واژن به شمار می‌آید.
• قرص استروژن واژینال (Vagifem) هم گزینه‌ی دیگری است، در این شیوه برای قرار دادن قرص در واژن از یک نوع لوبریکانت استفاده می‌شود.

حتما هنگام استفاده از این دارو ها از پزشک خود مشورت بگیرید.