یکی از روش‌ های انجام زایمان فرایندی به نام سزارین است که متخصصان از طریق انجام یک جراحی باز و ایجاد برش در ناحیه شکم و رحم اقدام به خروج نوزاد از رحم مادر می‌‌ کنند.

مهم است بدانید که اگر پزشکان این عارضه را برای مادران باردار مناسب بدانند قطعاً نشان دهنده یک محدودیت بسیار بزرگ است.

مادر تحت هیچ شرایطی نمی‌ تواند زایمان طبیعی داشته باشد و بهترین گزینه برای حفظ سلامت مادر و نوزاد انجام زایمان به روش سزارین خواهد بود.

دلایل مختلفی برای انجام زایمان سزارین وجود دارد که مهمترین آنها را در ادامه مطلب برایتان شرح خواهیم داد.

البته عوارض و فواید انجام این شیوه زایمان را بازگو خواهیم کرد تا با آشنایی و آگاهی بیشتری در مورد این فرایند تخصصی برای انجام زایمان به مراکز درمانی مراجعه کنید.

زایمان سزارین برای تمامی بانوانی که در شرایط خاص قرار دارند روشی مناسب و کاربردی است.

متخصصان با وجود بیماری‌ های زمینه‌ ای و یا محدودیت‌ های جسمانی این روش را انجام داده تا نوزاد به سلامت متولد شده و مادر از عوارض و خطرات جانبی محفوظ بماند.

اما نکته مهمی که در مورد زایمان سزارین باید بدانید این است که این جراحی به صورت بیهوشی و یا بی‌ حسی انجام می‌شود و متخصصان در مدت زمان بسیار کوتاهی این جراحی را با بیهوشی کامل انجام داده و نهایتاً فرد با مراقبت یک هفته‌ ای می‌ تواند فعالیت‌ های روزانه و مراقبت از نوزاد خود را آغاز کند.

زایمان سزارین برای چه کسانی مناسب است؟

تمامی بانوانی که در بارداری های قبل، زایمان را به صورت سزارین تجربه کرده اند در بارداری بعدی نمی‌ توانند از روش طبیعی استفاده کنند.

اما برخی از بانوان بنا به دلایل مختلف بیماری‌ های خاصی همچون دیابت و یا فشار خون را در بارداری تجربه می‌ کنند.

این افراد کاندیدای مناسبی برای زایمان طبیعی نخواهند بود و تنها راه چاره انجام سزارین است.

علاوه بر محدودیت‌ هایی که بانوان دارند وضعیت قرار گرفتن جنین در رحم هم مهم است.

اگر جنین در حالت عمودی و با پا قرار بگیرد و یا در رحم مادر به صورت افقی قرار گرفته باشد شرایط برای زایمان طبیعی فراهم نیست و متخصصان می‌ توانند زایمان سزارین در رشت را انجام دهند و نوزاد را به سلامت از رحم مادر خارج کنند.

از طرف دیگر برای دو یا چند قلوزایی روش طبیعی گزینه مناسبی نمی‌ باشد.

متخصصانی چون دکتر نرجس شعاع حسنی برای حفظ سلامت مادر و نوزادان روش سزارین را انجام داده تا مادر آسیب‌ های کمتری متحمل شود.

برای چه کسانی زایمان سزارین خطرناک است؟

در اکثر موارد برش سزارین به شکل افقی روی رحم زده می‌شود، اما گاهی بسته به شرایط ممکن است برش عمودی در بخش پایین یا بالای رحم انجام گیرد.

زنانی که عملشان با برش عمودی در قسمت بالایی رحم (روش کلاسیک) صورت گرفته، معمولاً امکان انجام زایمان طبیعی در بارداری‌های بعدی را ندارند.

علاوه بر اینهاافرادی که پیش‌تر دچار پارگی رحم شده‌اند یا سابقه جراحی‌هایی مثل برداشتن فیبروم رحم دارند، نمی‌توانند کاندید مناسبی برای زایمان طبیعی بعد از سزارین باشند.

هرچه تعداد دفعات سزارین بیشتر باشد، احتمال موفقیت زایمان طبیعی در بارداری‌های بعدی پایین‌تر می‌آید.

برای مثال، طبیعی زایمان کردن بعد از دو بار سزارین بسیار پرریسک‌تر از یک بار سزارین خواهد بود.

اگر وضعیت پزشکی یا شرایط مادر به گونه‌ای باشد که زایمان طبیعی برای او خطرناک محسوب شود، معمولاً در بارداری‌های بعدی هم روش سزارین توصیه می‌شود.

مزایا زایمان سزارین

مراقبت های قبل از زایمان سزارین

سزارین چگونه انجام می‌شود؟

اگر متخصصان برای زایمان به بانوان توصیه کنند که روش سزارین را انجام دهند این سوال در ذهن بانوان نقش می‌ بندد که مراحل انجام سزارین چیست؟

چگونه می‌ توانند این جراحی حساس را به سلامت پشت سر بگذارند؟

اولین قدم برای انجام زایمان سزارین دریافت داروهای بی‌ حسی یا بیهوشی است.

داروی بی حسی به نخاع تزریق میشود و بلافاصله بعد از تزریق، فرد حس قسمت تحتانی بدن را از دست داده و پزشک می‌ تواند زایمان را آغاز کند.

پس از آن متخصصان با ایجاد برش در قسمت پایینی شکم چندین لایه را برش داده تا نهایتاً به رحم برسند.

برشی عمودی یا افقی را در سطح رحم ایجاد کرده و برای خروج نوزاد اقدام می‌ کنند.

پس از خروج نوزاد، جفت و تمامی محتویات آن خارج شده و پزشک رحم را پاکسازی می کند و اقدامات لازم برای بخیه انجام میشود.

توجه کنید که متخصصان بلافاصله بعد از خروج نوزاد فرایند ساکشن بینی و دهان را انجام داده و بند ناف را از نوزاد جدا می‌ کنند این کار باعث میشود تا نوزاد راه تنفس طبیعی داشته و مراقبت‌ های اولیه آغاز میشود.

پس از آن متخصصان با بخیه‌ های جذبی لایه‌ های داخلی شکم مادر را به یکدیگر متصل کرده و بخش انتهایی آن با یک بخیه سطحی ترمیم میشود.

توجه کنید که بلافاصله بعد از زایمان نیاز است که فرد 6 ساعت از هیچ نوع ماده خوراکی استفاده نکند و سپس مایعات فراوان و آب میوه طبیعی مصرف کند تا علاوه بر پیشگیری از یبوست و فشار مضاعف به بخیه‌ ها به پاکسازی بدن از داروهای بی‌ حسی و بیهوشی کمک کند و پس از دفع گاز غذای جامد و رژیم غذایی معمولی شروع میشود.

روز بعد هنگام ترخیص، پانسمان ضد آب گذاشته می شود و با همان پانسمان می توانند استحمام کنند این مهم است که تا دو روز محل بخیه ها آب نخورد و بعد از دو روز پانسمان برداشته می شود که روزی دو بار باید بخیه ها مورد شست و شو قرار بگیرند و سپس با سشوار خشک شوند.

بعد از زایمان از شکم بندهای بعد از جراحی استفاده می شود.

یک هفته بعد از انجام زایمان شخص موظف است که برای کشیدن بخیه سطحی به پزشک مراجعه کند.

متخصصان تاکید دارند که طی این دوره در شرایطی کاملاً مساعد از مادر مراقبت شود تا مبادا بخیه‌ ها با عفونت مواجه شوند.

فعالیت های سبکی همچون راه رفتن آرام مشکلی برای افراد ایجاد نمی کند و افراد به استراحت نسبی لازم دارند.

بعد از یک هفته الی 10 روز می توانند پیاده روی را به فعالیت های روزانه خود اضافه کنند.

مراقبت‌ های بعد از زایمان سزارین

بعد از انجام سزارین به دلیل شرایط خاصی که مادر دارد نیاز به مراقبت‌ های بیشتر داشته تا دوره نقاهت را به سلامت سپری کند.

توجه کنید که بانوان بعد از سزارین چندین بخیه داخلی دارند که باید شرایط برای بهبود سریع‌ تر آنها فراهم شود.

نکته بسیار مهم این است که در طی انجام زایمان سزارین مادر خونریزی‌ های زیادی را تجربه می‌ کند که برای بهبود زخم و جبران این خونریزی توصیه به مصرف مایعات فراوان، آب میوه های طبیعی و پروتئین ها می شود.

باید برای جبران خون از دست رفته از مواد غذایی مناسب و انواع مکمل‌ های تجویزی توسط پزشک استفاده کنند.

نکته مهم این است که بعد از زایمان سزارین مصرف مایعات فراوان مسئله مهمی است که پزشک تاکید زیادی بر آن داشته تا شخص بتواند اثرات داروهای دریافتی را از بین ببرد.

بعد از انجام زایمان سزارین متخصصان چندین نکته مهم را به بانوان یادآور میشوند.

در قدم اول اینکه به هیچ عنوان فرد نباید فعالیت‌ های سنگین انجام دهد زیرا فشاری مضاعف به بخیه‌ ها وارد شده و باعث شکاف آنها و خونریزی‌ های داخلی میشود.

تا ۶ الی ۸ هفته بعد از زایمان انجام رابطه جنسی ممنوع است زیرا احتمال آسیب رسیدن به بخیه‌ ها وجود داشته و ممکن است فرد را به دردسر بیندازد.

بانوان بعد از زایمان سزارین باید به مدت یک هفته تمام مدت استراحت داشته باشند.

پس از آن تحرکات سبک و راه رفتن‌ های آرام می‌ تواند به بازگشت بدن به حالت اول کمک کند.

برخی از افراد سعی دارند برای بازگشت بدن به حالت اول بعد از زایمان از پوشش‌ های تنگ و یا گن های سفت استفاده کنند، این کار اشتباه است و فشار زیادی به رحم و بخیه‌ ها وارد می‌ کند.

شما می‌ توانید یک ماه بعد از انجام زایمان با استفاده از لباس‌ های کشی و البته تنگ به جمع‌ تر شدن بدن و نزدیک شدن عضلات شکمی کمک کنید البته زمان نیاز است و حدودا بعد از ۶ ماه رحم به حالت اول بازگشته و شکم فرد به حالت طبیعی خواهد رسید.

بعد از انجام سزارین فرد به یک مراقب نیاز دارد تا علاوه بر کمک به مادر فعالیت‌ های مربوط به نوزاد را نیز انجام دهد، زیرا ممکن است مادر تا یک هفته به دلیل درد شکم نتواند فعالیت‌ های نوزاد و مراقبت‌ های او را انجام دهد.

همچنین می‌توانید برای شیردهی به پهلو دراز کشیده تا مبادا فشاری را متحمل شوید.

بلافاصله بعد از ترخیص از بیمارستان فرد می‌ تواند حمام کرده و محل زخم و بتادینی که در سطح پوست وجود دارد را شستشو دهد.

توجه کنید که نباید تا چند روز به پانسمان موجود بر روی بخیه دست بزنید زیرا ممکن است با تجمع رطوبت و آلودگی در این بخش، فرد با عفونت مواجه شود.

مصرف انواع خوراکی‌ های مقوی، مایعات فراوان، آبمیوه‌ های ارگانیک و انواع غذاها با طبع گرم به بهبود سریع‌ تر زخم‌ ها کمک می‌ کند و دوره نقاهت، آسان‌ تر و بدون دردسر سپری خواهد شد.

استراحت بعد از زایمان سزارین

در چند هفته نخست پس از سزارین، احتمال بروز عفونت و همچنین خونریزی شدید بیشتر است.

معمولاً توصیه می‌شود افراد تا حدود ۶ تا ۸ هفته از بازگشت کامل به فعالیت‌های روزمره خودداری کنند.

رانندگی هم پیش از گذشت ۴ تا ۶ هفته ایمن محسوب نمی‌شود.

زخم جراحی ممکن است تا یکی دو هفته درد داشته باشد و در عضلات اطراف آن نیز احساس ضعف ایجاد شود.

پیاده‌روی آرام و منظم می‌تواند به کاهش درد و ناراحتی‌های پس از عمل کمک کند.

این کار همچنین مانع از تشکیل لخته خون می‌شود، عملکرد روده را بهبود می‌بخشد و از یبوست جلوگیری می‌کند.

با این حال نباید به بدن فشار وارد کرد و بهتر است هنگام بالا و پایین رفتن از پله‌ها یا انجام کارهای سنگین، از دیگران کمک بگیرید.

در روزهای ابتدایی، شیردهی ممکن است همراه با ناراحتی باشد.

خوابیدن به پهلو می‌تواند فشار روی شکم را کمتر کند. نوشیدن آب کافی به افزایش شیر و جلوگیری از یبوست کمک می‌کند.

مصرف دمنوش‌هایی مانند نعناع فلفلی نیز می‌تواند برای کاهش نفخ و ایجاد آرامش مفید باشد.

بهتر است برای مدتی از همراهی خانواده، دوستان یا حتی همسایه‌ها در امور خانه و مراقبت از نوزاد کمک بگیرید، به‌خصوص اگر فرزندان دیگری هم دارید.

به طور معمول، پس از سزارین لازم است ۲ تا ۴ روز در بیمارستان بمانید و حدود ۶ تا ۸ هفته زمان نیاز است تا زخم‌ها به طور کامل ترمیم شوند و فرد بتواند فعالیت‌های عادی خود را دوباره انجام دهد.

بهبود بخیه های زایمان سزارین

بسیاری از بانوان با این دغدغه مواجه هستند که آیا بعد از سزارین جای بخیه در سطح پوست باقی می‌ ماند یا خیر.

مهم است بدانید که ایجاد یک برش در سطح بدن قطعاً با جای زخم یا اسکار همراه است.

شما می‌ توانید با چند مراقبت ساده به بهبود جای زخم کمک کرده و به مرور زمان آثاری از آن در سطح پوست باقی نخواهد ماند.

قبل از هر چیز مهم است که از ایجاد عفونت در بخیه‌ ها جلوگیری کنید.

می‌ توانید با خشک کردن رطوبت از این عارضه پیشگیری کرده و به روند بهبود زخم‌ ها را سرعت ببخشید.

بعد از استحمام می‌ توانید با باد گرم سشوار محل بخیه‌ ها را به طور کامل خشک کرده و تا بهبودی کامل بهتر است از لباس‌ های آزاد استفاده کنید تا با انتقال هوا از تجمع رطوبت پیشگیری نمایید.

اگر نیاز است که سطح بخیه با پانسمان پوشانده شود روزانه چند مرتبه پانسمان را تعویض کنید زیرا رفع آلودگی علاوه بر بهبود سریع تر باعث میشود تا هرگز جای زخم باقی نماند.

بعد از بهبود کامل می‌ توانید از انواع کرم‌ های ترمیم کننده استفاده کنید.

متخصصان معتقدند که علاوه بر این کرم‌ ها با لیزر درمانی و پلاسماتراپی هم می‌ توانید باقیمانده جای بخیه‌ ها را برطرف کنید.

برخی از راهکارهای ساده مانند ماساژ ناحیه بخیه، باعث خونرسانی بیشتر به این قسمت شده و روند بهبود زخم‌ ها را سرعت می‌ دهد.

اگر در این کار تداوم داشته باشید به مرور زمان شاهد رفع کامل جای بخیه خواهید بود.

متخصصان می‌ توانند با تزریق استروئید جای زخم‌ های بزرگ را بهبود دهند.

البته باید این تزریق را به صورت ماهانه و چندین بار انجام دهید تا نتیجه‌ ای که انتظار دارید حاصل شود.

اقدامت لازم برای کاهش درد بعد از زایمان سزارین

بیشتر مادرانی که عمل سزارین انجام می‌دهند، بین ۲ تا ۴ روز در بیمارستان بستری می‌مانند.

یکی از مهم‌ترین خطرات این جراحی، تشکیل لخته خون در ساق پا است.

این مشکل بیشتر در زنانی دیده می‌شود که اضافه‌وزن دارند یا مدت طولانی بی‌حرکت می‌مانند.

اگر مادر توانایی راه رفتن نداشته باشد، معمولاً توصیه می‌شود از جوراب‌های واریس استفاده کند تا جریان خون در پاها حفظ شود.

در مقابل، برای زنانی که امکان راه رفتن دارند، بهتر است در اولین فرصت پیاده‌روی آرام را شروع کنند.

در ۲۴ ساعت نخست پس از عمل، درد در ناحیه برش جراحی طبیعی است.

علاوه بر آن، بسیاری از زنان دچار کرامپ‌های شکمی می‌شوند که شبیه دردهای دوران قاعدگی است، هرچند گاهی ممکن است شدت بیشتری پیدا کند.

انواع روش‌های زایمان سزارین

بسیاری از زنان باردار ترجیح می‌دهند زایمان سزارین انجام دهند، چه به دلیل انتخاب شخصی و چه برای جلوگیری از زایمان طبیعی.

هرچند تکرار سزارین ممکن است با خطراتی مانند ایجاد چسبندگی رحم، افزایش خون‌ریزی و طولانی‌تر شدن عمل جراحی و بستری در بیمارستان همراه باشد، اما به‌طور کلی عوارض شدید ناشی از تکرار این عمل شایع نیست.

زایمان سزارین با لیزر

در این روش از لیزر برای بهبود جای زخم سزارین استفاده می‌شود. این کار زمانی ایمن است که زخم کاملاً بهبود یافته باشد و معمولاً چند ماه طول می‌کشد تا اسکار جدید پوست کاملاً تثبیت شود.

در ابتدا جای زخم ممکن است قرمز یا صورتی باشد و نسبت به لمس حساسیت داشته باشد، اما با گذشت زمان کم‌رنگ‌تر می‌شود.

لیزر با طول موج‌های خاص، تولید کلاژن و الاستین در پوست را تحریک می‌کند و به کاهش ظاهر اسکار و ترک‌های پوستی کمک می‌کند.

زایمان سزارین پس از عمل زیبایی شکم (ابدومینوپلاستی)

برخی زنان مایلند همزمان سزارین و ابدومینوپلاستی انجام دهند، اما قبل از هر اقدام جراحی باید به بدن زمان کافی برای بهبودی داده شود.

به‌طور معمول، فاصله بین سزارین و عمل زیبایی شکم باید بین ۶ تا ۱۲ ماه باشد تا ریسک عوارض کاهش یابد.

زایمان سزارین با بخیه جذبی

پس از تولد نوزاد، هورمون اکسی‌توسین به مادر تزریق می‌شود تا انقباض رحم تسریع شده و خون‌ریزی کاهش یابد.

بریدگی رحم با بخیه‌های جذبی یا نخی بسته می‌شود. مراقبت از زخم اهمیت زیادی دارد.

قرمزی، تورم، کبودی زیاد، ترشح چرک یا باز شدن زخم باید فوراً گزارش شود.

بخیه‌ها معمولاً طی ۳ تا ۴ هفته جذب می‌شوند.

زایمان سزارین با بیهوشی یا بی‌حسی منطقه‌ای

روش‌های بی‌حسی شامل بی‌حسی نخاعی (اسپاینال) و اپیدورال هستند.

در این روش‌ها، مادر هشیار است اما درد حس نمی‌کند.

بی‌حسی اسپاینال به‌صورت مستقیم در فضای ساب‌آراکنوئید نخاع اعمال می‌شود، جایی که مایع مغزی نخاعی جریان دارد.

بی‌حسی اپیدورال کمی زمان بیشتری برای اثرگذاری نیاز دارد و معمولاً برای زنانی که زایمان طبیعی ندارند و به سزارین نیاز دارند، انتخاب می‌شود.

در شرایط خاص، بیهوشی عمومی نیز ممکن است لازم شود.

در اکثر موارد، بی‌حسی منطقه‌ای به‌عنوان انتخاب ایمن‌تر ترجیح داده می‌شود، زیرا مادر هشیار است و عوارض سیستمیک کمتری نسبت به بیهوشی عمومی دارد.

با این حال، بسته به وضعیت پزشکی مادر، بیهوشی کامل ممکن است ضروری شود.

معایب زایمان سزارین

با وجود مزایای سزارین در برخی شرایط، این روش زایمان معایب خاص خود را نیز دارد که باید مورد توجه قرار گیرد.

یکی از مهم‌ترین معایب سزارین، احتمال بروز عوارض جراحی است. همان‌طور که در هر عمل جراحی دیگر، احتمال عفونت، خونریزی و آسیب به ارگان‌های داخلی وجود دارد.

در سزارین، معمولاً به مدت بیشتری برای بهبودی نیاز است و مادر بعد از عمل باید تحت مراقبت بیشتری قرار گیرد تا از عوارض احتمالی جلوگیری شود.

به‌ویژه در مواردی که چندین بار سزارین انجام شده باشد، خطر چسبندگی‌های داخلی و آسیب به اندام‌های دیگر مانند روده‌ها یا مثانه افزایش می‌یابد.

یکی دیگر از معایب سزارین، دوران نقاهت طولانی‌تر است.

برخلاف زایمان طبیعی که معمولاً مادر می‌تواند به سرعت به فعالیت‌های روزمره خود بازگردد، در سزارین مادر نیاز به استراحت بیشتری دارد و ممکن است به مدت طولانی‌تر از داروهای مسکن برای کنترل درد استفاده کند.

علاوه بر این، به دلیل جراحی، حرکت‌های مادر محدودتر است و ممکن است نتواند به‌سرعت از تخت بلند شود یا به نوزاد خود در شیردهی کمک کند. این مشکلات می‌تواند برای مادران تازه‌زا نگران‌کننده باشد و فشار بیشتری به آنها وارد کند.

در نهایت، سزارین ممکن است به‌ویژه در زایمان‌های بعدی مشکلاتی ایجاد کند.

انجام سزارین برای اولین بار ممکن است احتمال نیاز به سزارین در زایمان‌های آینده را افزایش دهد.

در زایمان‌های متعدد سزارین، احتمال بروز مشکلاتی مانند پارگی رحم یا نقص در جفت وجود دارد که می‌تواند به‌ویژه در دوران بارداری‌های بعدی خطرناک باشد.

این عوامل موجب می‌شود که تصمیم به انجام سزارین باید با دقت و تنها در صورت لزوم گرفته شود، زیرا این روش همیشه بهترین انتخاب برای هر مادر و نوزاد نخواهد بود

عوارض زایمان سزارین

انجام هرگونه جراحی باز در سطح بدن عواقب و عوارضی در پی دارد که افراد با توجه به وضعیت جسمانی و عملکرد پزشک ممکن است این آسیب‌ ها را از حد خفیف تا شدید تجربه کنند.

از شایع‌ ترین عوارض زایمان سزارین باید به نفخ معده و یبوست‌ های شدید اشاره کرد.

به همین دلیل است که پزشکان بعد از سزارین تاکید زیادی بر مصرف مایعات فراوان دارند.

از طرف دیگر ممکن است افراد حتی بعد از انجام زایمان تا مدت یک ماه خونریزی را تجربه کنند البته این خونریزی به مرور زمان کمتر میشود و در حد لکه بینی ادامه خواهد یافت.

بروز کم خونی بعد از سزارین کاملاً شایع است و نیاز است که افراد از مکمل‌ های حاوی آهن استفاده کنند.

نیاز است که بعد از انجام سزارین افراد از انواع داروهای حاوی آنتی بیوتیک استفاده کنند.

همواره بانوان باید تلاش کنند تا مبادا با عفونت مواجه شوند تا مجبور نباشند دوز مصرف آنتی بیوتیک را افزایش دهند.

ممکن است برخی از بانوان بعد از انجام سزارین آسیب‌ هایی را در ناحیه مثانه و روده تجربه کنند که این مسئله برای آنها کاملا خطرناک و جدی بوده و ممکن است فرد وارد پروسه‌ های درمانی دیگری شود.

از دیگر عوارض شایع زایمان سزارین در لاهیجان باید به واکنشات نامناسب نسبت به داروهای دریافتی اشاره کرد.

احتمال بروز افسردگی بعد از زایمان برای بانوانی که سزارین انجام داده‌ اند بیشتر است و حتی ممکن است در صورت عدم تجربه پزشک و آگاهی محدود حین زایمان آسیب‌ های مختلفی به نوزاد وارد شود.

اغلب متخصصان بر این باورند که هر گونه جراحی در بدن نیازمند مراقبت‌ های تخصصی است تا مبادا فرد با لخته شدن خون مواجه شود و نهایتاً گرفتگی در عروق‌ و شریان اصلی به آسیب‌ های جدی منتهی شود.

برخی از متخصصان معتقدند که انجام سزارین شانس ابتلا به چسبندگی رحم را افزایش می‌ دهد و مهم است که این عمل با مهارت کافی انجام شود و متخصصان این جراحی را با دقت انجام داده تا مبادا اختلال و مشکلات خطرناک سلامت رحم را تهدید کند.

تمامی عوارض گفته شده کاملاً شایع و کم خطر هستند و با یک دوره مراقبت تخصصی بهبود می‌ یابند.

عوارض بعد از زایمان سزارین زمانی خطرناک است که در کنار تمامی مشکلات گفته شده فرد سردردهای شدید و یا تب و لرز را تجربه کند و در اطراف برش‌ های ایجاد شده بر سطح شکم قرمزی، تورم و چرک را مشاهده کند.

در چنین موقعیتی باید برای درمان‌ های فوری و تخصصی به پزشک خود مراجعه کنید.

درد هنگام ادرار کردن و یا خونریزی‌ های شدید واژن علائم و نشانه‌ های خوبی نخواهند بود.

اگر درد بسیار زیادی را در یک یا هر دو سینه تجربه می‌ کنید حتماً مشکلات پیش آمده را با پزشک در میان بگذارید.

عفونت بخیه زایمان سزارین

سزارین هم مانند هر عمل جراحی دیگری ممکن است با عوارضی همراه باشد که یکی از شایع‌ترین آنها عفونت بخیه‌هاست.

این عارضه یکی از پردردسرترین و آزاردهنده‌ترین مخاطرات بعد از سزارین است که مادر تازه زایمان کرده را آزرده خاطر می‌کند.

نگهداری از بخیه‌ها اهمیت زیادی در جلوگیری از عفونت بخیه سزارین از بیرون دارد.

بخیه‌های داخلی اگر عفونت کنند، نشان‌دهنده‌ی رعایت نشدن نکات بهداشتی از طرف پزشک یا ضعیف بودن سیستم ایمنی مادر است.

سوالات متداول

آیا در طول سزارین چیزی احساس خواهم کرد؟

با توجه به این که از کمر به پایین بی حسی اتفاق می افتد و مادران در طول زایمان بیدار هستند در حین سزارین هیچ دردی احساس نمی کنند اما در حدی که احساس کنید چیزی روی بدن کشیده می شود و یا کمی فشار به شما بیاید.

بعد از سزارین جای بخیه باقی می ماند؟

در سزارین با وجود ایجاد دو برش در بدن برای در آوردن سر نوزاد از بین رفتن جای بخیه بسیار زمان بر خواهد بود.

هر چه زمان بیشتری سپری شود، ترمیم آنها بیشتر و اسکار ناشی از آنها کم‌تر خواهد شد.

عمل سزارین چقدر طول می‌کشد؟

این جراحی معمولا بین ۴۵ دقیقه تا ۶۰ دقیقه به طول می‌انجامد.

سزارین دوم در چه هفته‌ای انجام می‌شود؟

در صورتی که عمل سزارین دوم باشد، معمولاً زایمان در هفته ۳۹ بارداری انجام می‌گیرد.

اگر این زایمان دوم به بعد باشد، در اغلب موارد نیاز است اقدامات در هفته‌های زودتری صورت بپذیرد.

سزارین در بارداری با جنین بریچ در چه زمانی انجام می‌شود؟

جنین بریچ (قرار گرفتن جنین با پا به سمت پایین) مشابه جنین سفال (قرار گرفتن جنین با سر در پایین) تا وقتی که مراحل رشد کامل خود را پشت سر گذاشته و به زمان طبیعی زایمان نزدیک شده است، نیازی به سزارین زودتر ندارد؛ مگر در شرایطی که برای مادر یا جنین خطری ایجاد شود.

چند روز بعد سزارین میشه رابطه داشت؟

مانند زایمان طبیعی، معمولاً ۶ تا ۸ هفته پس از زایمان، نباید رابطه جنسی داشته باشید.

چرا بعد از زایمان نباید رابطه داشت؟

زیرا ممکن است به بخیه‌های شما آسیب برسد.

برای شروع رابطه جنسی بعد از زایمان، از متخصص زنان و زایمان مشورت بگیرید.

علائم پارگی بخیه سزارین از داخل چیست؟

وجود ترشحات در ۲ تا ۳ روز اول بعد از عمل شکمی معمول است، اما اگر ترشحات به رنگ زرد یا سبز باشند و همراه با بوی ناخوشایند از محل برش خارج شوند، می‌تواند نشانه مهمی از باز شدن بخیه‌های داخلی یا عفونت جدی باشد.

خونریزی بعد از سزارین چند روز طول می‌کشد؟

خونریزی واژینال معمولاً بین ۴ تا ۶ هفته ادامه دارد و در روزهای ابتدایی شدت بیشتری دارد.

در طول بستری، پرستار یا پزشک مرتب محل برش جراحی را از نظر علائم عفونت بررسی می‌کند و وضعیت خونریزی رحم را هم تحت نظر قرار می‌دهد.

این خونریزی بخشی از روند طبیعی پاک‌سازی رحم است که باقی‌مانده‌های دوران بارداری را دفع می‌کند.